Sunday, February 28, 2016

Diri ko na lang subong ehambal tanan nga ara sa dughan ko. Otherwise, awayon mo lang ko tudo kon ehambal ko ni in a conversation. Sakit sakit na gid. Actually kon anger lang kag hatred sa imo, gapalang lapaw na guro. Pero gina tame ko sakon self, for the sake of my son. Asta nga ara ka sa balay, asta nga matultulan mo amon balay kag sang pamilya ko, kaya mo lang gid kami halitan. Kasubo no? Try basaha ang sugod sugod sang sini nga blog. Try to see kon diin da ang gina hambal mo nga love. Ngaa nag reach ta di nga point? I know na kon ano sabat mo. Akon tanan sala. Grabe no? Miskin gamay lang, indi mo kaya mag reflect, halin sa sugod sugod, kon diin kag paano ta nag sugod? You think miskin gamay wala ka gid contribution sa pasunod sang aton storya? Who first hurt who? Yet again, should it matter for two people in love? Ngaa kada mag express ko sang akon hurt, ngaa sabat mo dayon akon na sala tanan because sang tanan ko nga nahambal sa imo. I feel helpless. I cannot get through to you na. That's why sulat ko nlang di. Someday you won't have any choice but to read this. Because someday I will be gone and you will be too desperate to find out what happened. So basahon mo ni.

I will wait for that day nga ma free na ko sa imo. Maybe kon dako na bata ko and kaya nya na ko e protect, or kaya nya na e protect iya self. Dra na ko mabato sa imo. Kaya ta gid ka dunuton. Kaya ta ka pa igudon in ways nga indi mo ma imagine. For now, I will wait. I will pray for your healing. I will hope. Until such time...

No comments:

Post a Comment